Η οικονομική κρίση στην Ιρλανδία

 

Η Ιρλανδία τη δεκαετία του 80 ήταν σχετικά πιο φτωχή από την Ελλάδα, οι κύριες ασχολίες των κατοίκων της ήταν η γεωργία και η κτηνοτροφία, μάλιστα πολλοί φύγαν μετανάστες στην Αμερική. Τότε όμως η κυβέρνησή πήρε κάποια μέτρα ώστε να γίνουν επενδύσεις στη χώρα. Μεγάλες εταιρίες πληροφορικής όπως η Microsoft , υπολογιστών όπως η Dell και φαρμακοβιομηχανίες από τις ΗΠΑ μετέφεραν τα εργοστάσιά τους στην Ιρλανδία καθώς είχαν ελάχιστη φορολογία και φτηνό εργατικό δυναμικό.

Όταν ξέσπασε η οικονομίκη κρίση αυτές οι εταιρίες που έδιναν δουλεία σε χιλιάδες Ιρλανδούς είδαν πως δε τους συνέφερε πλέον να παραμένουν στη χώρα κι έτσι μεταφέραν τα εργοστάσια τους στην Ασία ή την ανατολική Ευρώπη. Η ανεργία έγινε τεράστια με αποτέλεσμα το 30% των νέων να είναι στο ταμείο ανεργίας. Ολόκληρες πόλεις που στηρίζονταν στα εργοστάσια μαράζοσαν. Οι τιμές των ακινήτων πέσαν και αυτοί που είχαν πάρει δάνειο για σπίτι έμειναν χωρίς δουλειά και χρεωμένοι.

Η Ιρλανδική κυβέρνηση σκεύτηκε το φαεινό σχέδιο να μειώσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων για να βγει απο την κρίση. Συμφωνήσαν όλοι. Ακόμα και τα συνδικάτα που έχουν 20 χρόνια να κάνουν έστω και μία απεργία. Δημιούργησαν στους Ιρλανδούς πολίτες την αίσθηση οτι όλοι έχουν ένα μερίδιο ευθύνης για την κρίση κι  έτσι όλοι πρέπει να πληρώσουν.

Το τεράστιο έλλειμα του κράτους όμως στην Ιρλανδία δεν έπρεπε να το ξεπληρώσουν οι δημόσιοι υπάλληλοι και γενικά οι πολίτες αλλά οι πολυεθνικές που πληρώναν τον μισό φόρο απ’ οτι θα πληρώναν σε κάθε άλλα χώρα της Ευρώπης. Αυτές οι εταιρίες εκμεταλεύτηκαν την Ιρλανδία και πλούτησαν σε βάρος της. Όταν τα κέρδη τους άρχισαν να μειώνονται την εγκατάληψαν με χιλιάδες ανέργους και ένα τεράστιο έλλειμα. Τώρα οι απολυμένοι πληρώνουν την κρίση κι όχι οι εταιρίες που τους απέλυσαν.

3 σχολίασαν:

aliatas είπε...

Το «θαύμα» της ιρλανδικής οικονομίας δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την τεχνική ανάδειξη, με συγκεκριμένους τρόπους, μιας αναπτυξιακής δομής στηριγμένης σε συγκεκριμένο υπόβαθρο. Ένα τεράστιο κύμα καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων μετέτρεψε πολύ σύντομα την Ιρλανδία από αγροτική χώρα σε «οικονομική δύναμη». Η ιρλανδική φούσκα, αυτός ο «παράδεισος» για τους χρυσοκάνθαρους, για περισσότερο από μία δεκαετία αποτελούσε το «παράδειγμα προς μίμηση» των κύκλων της ΕΕ για την επιβολή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης.

Η φούσκα έσκασε και άφησε πίσω της συντρίμμια φυσικά, ηθικά και ψυχικά. Και όμως και πάλι η Ιρλανδία γίνεται «παράδειγμα προς μίμηση». Αυτή τη φορά όχι για το «θαύμα» που αποδείχθηκε φενάκη, αλλά για το εύρος και τον ανηλεή χαρακτήρα της επίθεσης στα δικαιώματα, ακόμη και την ίδια τη ζωή των εργαζομένων.

koukou είπε...

Tην ξεζούμισαν την Ιρλανδία και τώρα την εγκαταλείπουν. Είναι άλλο ένα παράδειγμα της πρόσκαιρης και ψεύτικης ανάπτυξης που προκαλεί η μείωση της φορολογίας των πολυεθνικών και η διατήρηση των μισθών χαμηλά. Και τώρα δεν μπορούν να επιστρέψουν ούτε στην αγροτική καλλιέργεια, αφού η φτωχή αγροτιά ξεκληρίστηκε και τα παιδιά της έμαθαν να δουλεύουν στον τομέα των υπηρεσιών. Χώρια που τα εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα είναι φτηνότερα.

πανος φιδης είπε...

Θυμαμαι που παλιοτερα ολα τα κομματα εκθειαζαν την Ιρλανδικη οικονομια και καταστρωναν σχεδια για το πως θα φερουν την Ελλαδα στην ιδια τροχια.

Το καταφεραν. Η Ελλαδα βαδιζει πλεον σε τροχια πτωχευσης

Δημοσίευση σχολίου

 

Creative Commons Αναφορά Δημιουργού - Παρόμοια Διανομή 4.0 Διεθνές
.